El Chocolate śpiewał w sposób niepowtarzalny. Jego sztuka to najprawdziwsze "flamenco puro" - czyste, cygańskie, fundamentalne flamenco. Zaliczany był do "los negros" - cantaorów śpiewających z wielkim osobistym zaangażowaniem siguiriyas, soleares, fandangos..., wszystkie pieśni przepełnione bólem i życiową niedolą. Nie pozostawił żadnych spadkobierców swojej sztuki. Wraz z jego śmiercią kończy się we flamenco pewien historyczny okres - epoka Chocolate.

....descanse en paz.